Gameverslaving

Voor gameverslaving bestaat geen officiële diagnose. Binnen de psychiatrie wordt hier wel over nagedacht op dit moment. Gameverslaving bestaat officieel dus (nog) niet, maar sinds de publicatie van de DSM-5 in 2013, is voor het eerst de internetgamingstoornis  opgenomen als een aandoening die verder onderzoek en praktijkervaring behoeft. 

Wel is het bekend dat sommige mensen erg veel gamen en in de problemen raken: mogelijk is het gamen een vlucht, mogelijk is het de oorzaak, maar het gamen zal in ieder geval meegenomen moeten worden in het aanpakken van de problemen. Dit zijn wat signalen dat het gamegedrag uit de hand loopt:

Als mensen:

  • Het erg moeilijk vinden om te stoppen met gamen;
  • Langer en meer spelen dan ze van plan waren;
  • Te weinig slapen door het gamen;
  • Conflicten krijgen met anderen over het gamen;
  • Denken dat ze eigenlijk minder zouden moeten gamen of als men niet aan het gamen is, is men aan het denken over eerder gamingactiviteiten of lopen vooruit op het spelen van de volgende games ;
  • Gebruik internetgames om een negatieve stemming (bijvoorbeeld gevoelens van hulpeloosheid, schuld, angst) te ontvluchten of te verlichten.
  • Andere activiteiten (bijvoorbeeld werk/school- en sociale activiteiten) laten lijden onder hun gamegedrag.
  • Als het gaat om het ervaren van enige (lichte) problemen spreken we liever van problematisch gamen en niet van verslaving.